Γιατί μου αρέσει ο Άγγελος Σικελιανός

with No Comments

Θαλερό Φλογάτη, γελαστή, ζεστή, από τ’ αμπέλια απάνωθεν εκοίταγε η σελήνη· κι ακόμα ο ήλιος πύρωνε τα θάμνα, βασιλεύοντας μες σε διπλή γαλήνη. Bαριά τα χόρτα, ιδρώνανε στην αψηλήν απανεμιά το θυμωμένο γάλα, κι από τα κλήματα τα νια, που της πλαγιάς ανέβαιναν μακριά-πλατιά τη σκάλα, σουρίζανε οι αμπελουργοί φτερίζοντας, εσειόντανε στον όχτο οι καλογιάννοι, κι άπλων’ απάνω στο φεγγάρι … Read More

Εμείς οι Χτίστες

with No Comments

Ἐμεῖς οἱ χτίστες τῶν μουγγῶν ἐρώτων τῶν σκληρῶν, δεν πᾶμε ἐμεῖς γιὰ ἕνα φιλί, δεν πᾶμε για ἕνα γέλιο· για τα καρφια που μάτωσαν στις ἄκριες τῶν σταυρῶν ἕνα βαρύ ἀπο ἐντολές σηκώνομε Εὐαγγέλιο. Τη γλύκα βαρεθήκαμε τῶν ἥσυχων ὡρῶν, ὁ Ἀπρίλης εἶναι πίσω μας, βγήκαμε ἀπ’ το λιμάνι κι ἀδειάσαμε στα κύματα, βορά τῶν χαλασμῶν, το βιός που στοργικά … Read More

Οι στίχοι οι Ομορφότεροι

with No Comments

Οι στίχοι οι ομορφότεροι δεν γράφονται ποτές τους αναπνέει βαθιά η ψυχή σαν λούλουδα τ’ ονείρου χαμόγελα φαντάσματος, λάμψες είν’ του απείρου φωνές των κάμπων χαρωπές π’ ακούμ’ απ’ τις κορφές Η πλάση η αζωγράφιστη τραγούδ’ είν’ όπου πας απόκρυφη ερημιά η εδέμ και κήπος είν’ αγιασμένος που για της τέχνης την ντροπή πάντα ‘ναι σφαλισμένος μα που μπορείς να … Read More

Κυριακή στο Σπίτι

with No Comments

Πέρασε δίχως συντροφιά κ’ η Κυριακή στο σπίτι βούλες στούς τοίχους έριξε το δίλι απ’ το φεγγίτη. Κ’ ήρθε του δρόμου τ΄όργανο βαθιά πολύ απ’ τα ξένα να δέσει με την έρημη καρδιά τα περασμένα, να κάμει ακόμα πιότερο καθημερνές τις σχόλες – και πήρε πόλκες ο άνεμος, ρομαντσες, βαρκαρόλες. Μάγια σα να ‘ταν του Καιρού, βγαίναν οι νότες, ίδια … Read More